وقتي هيچ كس نمي تونه غصه هامو بنويسه!

چي بخونم وقتي قلبت منو از تو قصه رونده؟

وقتي به جز سايه كسي پيشه من نمونده!

                           چي بخونم وقتي فرياد با سكوت فرقي نداره؟

                 وقتي هيج كس نمي تونه تو را پيشه من بيار ه

شب بي نفسي   شب بلند تنهايي!

تو كه هم نفسي بگو كجاي دنيايي؟

                                        شب گريه ي من    شب سياه بيداري

 
                                                      غم رفتن تو شده يه دشنه ي كاري

چي بگم وقتي ترانه بي تو جلوه اي نداره؟

                                    وقتي تو اسمونم چشمك ستاره اي نيست

وقتي كه براي بغضم جز شكستن چاره اي نيست

                    چي بخونم وقتي هيچ كس منو از خودم ندزديد

                                    وقتي غربت صدامو كسي غير تو نفهميد!

شب بي نفسي   شب بلند تنهايي

 
تو كه هم نفسي بگو كجاي دنيايي؟

                                شب گريه ي من   شب سياه بيداري

                                        غم رفتن تو شده يه دشنه ي كاري

                            با شيشه اي پر از عطر شيرين عشق.

من ستاره هاي نقره اي را از دست داده ام!!.

          من خورشيد را در پيچ و خم كوچه تاريك گم كرده ام...!!!

كاش صدايم كني تا از خواب هزاره بر خيزم و اتاقم به رنگ بهار شود

و دفتر هاي كهنه ام بوي شعر بگيرد...

من همه فرشته هايي را كه در خواب ديده بودم از ياد برده ام.

         باور كن سالهاست كه نمي توانم خود را در اينه هيچ رودي نگاه كنم.

من به عصايي تكيه داده ام كه هرگز شكوفه نخواهد داد.

ديشب گريه هاي كودكي ام را به خواب ديدم

 و پروانه هايي را

                     كه بالهايشان از گل سرخ بودو

 مترسكي مهربان كه در انتهاي مزرعه مرا بوسيد...

بارها گفته ام جهنم يعني: جدايي

                     كاش مي توانستم بگويم بقدر اسمانها و به زيبايي بهشت

                                                         دوستت دارم

كاش هر روز صبح بالاي بلندترين قله مي ايستادم

                     و به تو سلام مي گفتم

در خلوت ليمويي خود به من فكر كن...

                               عبور رودخانه ها از قلبم هنوز تماشايي است.

هنوز صداي خيس باران را از ترانه هايم مي تواني بشنوي

كاش به خوابم بيايي و در گوشم نجوا كني:

                                                            اگر نام عاشقان را

                     از ياد ببري هيچ گاه بيدار نخواهي شد.

گرچه نمي شه به تو رسيد يا حتي براي لحظه اي مالك قلب توشد

اما براي دوست داشتن تو وسعت تمام دنيا را در اختيار دارم

و مي توانم تو را انقدر دوست بدارم كه همه باور كنند:

حق من از زندگي تو بودي كه به ناحق از من ربودند.

گل من:با قلبي خسته از تو و عشقت مي خونم

                                تا بدوني من هميشه عاشق چشمات مي مونم

تو هميشه خوب و پاكي مثل اينه مثل بارون

                            اما من يه برگ زردي خشك شده توي خزون

مي دونم باور نداري كه:

                                         من عاشق تو هستم

اما باور كن كه عزيزم كه:

                                         به پاي تو نشستم

اگه دوست داشتن گناهه يا كه عاشقي جنونه

                                    منم عاشق گنه كار منم ليلاي زمونه

تو هميشه صاف و روشن مثل قبله نمازي

من اما سردم وخاموش تو برام مثل يه رازي

                                          اين دل درد اشنا ديوانه است

ميروم شايد فراموشت كنم

                                        با فراموشي هم اغوشت كنم

ميروم از رفتن من شاد باش

                                          از عذاب ديدنم ازاد باش

گرچه تو تنها تر از ما مي روي

                                      ارزو دارم ولي عاشق شوي

ارزو دارم بفهمي درد را  

                                      تلخي برخورد هاي سرد را

تو را گم مي کنم هـــــــــــر روز و پيدا مي کنم هر شب

 بدين سان خواب ها را با تــــــــــــــــــــــو زيبا مي کنم هر شب !

چنان دستم  تهي گرديده از گرماي دست تو

که اين يـــــــــــــــخ کرده را از بي کسي ! "ها" مي کنم هر شب

                      تو با خنده هات مي گفتي بين ما هيچي نبوده

همه ي روزاي خوبو خيلي اسون پس  گرفتي

                     من پيش چشمات شكستم اما تو هيچي نگفتي

تو كه تقصيري نداري سادگي از دل من بود

                        فكر دوست داشتنت انگار يه خيال قدغن بود

نه به فكر انتقامم نه به فكر راه چاره

             سهم من از تو و عشقت يه نگاه بي قراره

                                    
من با گريه هام مي گفتم واسه ي جدايي زوده

                       تو با خنده هات مي گفتي بين ما هيچي نبوده

من گلايه اي ندارم همه چيزو خوب مي دونم

              اگه حتي بگي برگرد من كنارت نمي مونم

تو كه تقصيري نداري سادگي از دل من بود

فكر دوست داشتنت انگار يه خيال قدغن بود

               نه به فكر انتقامم نه به فكرراه چاره

تو خواستي از تو دور شم

 
                             ميخواستي راحت بشي

مي ترسيدي دير يا زود به من بد عادت بشي

تو گفتي از پيش تو بايد بزارم برم

                                 گفتي يكاري كنم تو بري از خاطرم


نمي دوني چه سخت بود رفتن و از تو دوري

                            هي به خودم مي گفتم بايد بري مجبوري

فقط خدا مي دونست تو دل من چي مي گذشت

               تو بيرونم مي كردي بدون راه برگشت

نمي دوني اوايل برام چقدر مشكل بود

 
                                ولي كنار اومدم با دردي كه به دل بود

نه ديگه من همونم نه ديگه توهموني

نگو كه باز مي توني بياي پيشم بموني

               عشق با تمام عظمتش چند ماه بيشتر زنده نيست.

یاد گرفتم که:

 
                  عشق يعني فاصله و فاصله يعني دو خط موازي که به هم نميرسند.

                   در عشق هيچ کس به اندازه خودت وفادار نيست،

 و یاد گرفتم:
 
                                               هرچه عاشق تري تنها تري......

                                   رفت و پشت سرشم نگاه نكرد...

 يكي بود زندگيشو هوس سوزوند...

                                  ابروش رفت وديگه اينجا نموند...

يكي بودو يكي نبود و يك پري..

              .  يه بغل عاشقي هاي سر سري...

كي بود اونكه طاقت گريه نداشت...

                                        عاشق هوس شد و تنهام گذاشت...

كي بود كي بود اون تو بودي...

                                كاشكي از اول نبودي...

                      شايد بايد مي فهميدم كه قلب تو پر از رياست... 

دوست دارم گفتن تو مثل باد هواست.